Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania

Herb Poznan

PINB dla Miasta Poznania

Wymagania w zakresie realizacji i utrzymania placów zabaw

Obecna, trudna sytuacja stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, powoduje konieczność zachowywania szczególnej ostrożności w tych miejscach, gdzie potencjalnie może przebywać większa liczba osób. Niewątpliwie do takich miejsc należą place zabaw i gier, a także zorganizowane na świeżym powietrzu siłownie zewnętrzne. Od 30 maja bieżącego roku umożliwiono korzystanie z urządzeń znajdujących się w ich obszarze, jednak nie należy zapominać o zachowaniu środków ostrożności, w tym o obowiązku zachowania dystansu społecznego. Natomiast właściciele i zarządcy powinni stosować się do obowiązujących wymagań dotyczących realizacji nowych i utrzymania we właściwym stanie technicznym istniejących placów zabaw i innych obiektów małej architektury.

Wymagania dotyczące realizacji miejsc zabaw dla dzieci zostały uregulowane w § 40 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.Dz.U. 2019r., poz. 1065). Zgodnie z tym przepisem w zespole budynków wielorodzinnych objętych jednym pozwoleniem na budowę należy, stosownie do potrzeb użytkowych, przewidzieć place zabaw dla dzieci i miejsca rekreacyjne dostępne dla osób niepełnosprawnych, przy czym co najmniej 30% tej powierzchni powinno znajdować się na terenie biologicznie czynnym, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Przepisy te mogą być zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Rozporządzenie wskazuje także wymogi dotyczące nasłonecznienia placu zabaw dla dzieci, które powinno wynosić co najmniej 4 godziny, liczone w dniach równonocy, w godzinach 1000-1600, przy czym w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się nasłonecznienie nie krótsze niż 2 godziny. Uregulowano również wymagania dotyczące odległości placów zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych od linii rozgraniczających ulicę, od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów, która to powinna wynosić co najmniej 10 m. Ponadto należy zachować wymogi dotyczące odległości od stanowisk postojowych oraz otwartych garaży wielopoziomowych, które określone zostały w § 19 ww. rozporządzenia i są zróżnicowane w zależności od liczby stanowisk postojowych (od 7 do 20m).

Szczegółowe wytyczne dotyczące wyposażenia placów zabaw i ich nawierzchni zostały zawarte w Polskich Normach. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z ustawą z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (t.j. Dz. U. 2015r., poz. 1483, ze zm.) stosowanie Polskich Norm jest dobrowolne, jednakże mogą one być powoływane w przepisach prawnych po ich opublikowaniu w języku polskim. Z uwagi na przytoczone uregulowania i brak powołania na normy dotyczące placów zabaw w obowiązujących przepisach, normy te należy traktować jako wymienione w art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2019, poz.1186, ze zm.) zasady wiedzy technicznej, zgodnie z którymi należy projektować, budować i utrzymywać urządzenia na placach zabaw. Norma PN-EN 1176 odnosi się do wyposażenia placów zabaw i ich nawierzchni, konstrukcji poszczególnych urządzeń, zawiera wymagania bezpieczeństwa i metod badań, wytyczne instalowania, sprawdzania i eksploatacji. Z kolei wymagania dotyczące nawierzchni placów zabaw amortyzujących upadki określa norma PN-EN 1177.

Przepisy ustawy Prawo budowlane definiują obiekty znajdujące się na placach zabaw jako obiekty małej architektury. W art. 3 pkt 4 lit c wyjaśniono, że przez obiekty małej architektury należy rozumieć niewielkie obiekty, wymieniając wśród nich m.in. obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. Wymienione obiekty zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na mocy art. 29 ust. 1 pkt 22 wymienionej ustawy, jednakże zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Wyjątkiem od tej zasady jest regulacja zawarta w ustępie 4 artykułu 29, w którym zastrzeżono, że roboty budowlane, o których mowa w ust. 1 i 2, wykonywane przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków - wymagają pozwolenia na budowę, a na obszarze wpisanym do rejestru zabytków - wymagają dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, przy czym do wniosku o pozwolenie na budowę oraz do zgłoszenia należy dołączyć pozwolenie właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków wydane na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Utrzymanie we właściwym stanie technicznym obiektów małej architektury stanowi obowiązek ich właściciela lub zarządcy. Są oni zobowiązani utrzymywać obiekty w należytym stanie technicznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia ich właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa użytkowania, nośności i stateczności konstrukcji. Pomimo faktu, że obiekty małej architektury są narażone na szkodliwy wpływ czynników atmosferycznych i zniszczenia następujące w trakcie ich użytkowania, zostały w ustawie Prawo budowlane wyłączone z obowiązku corocznej kontroli stanu technicznego przez przeprowadzanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane (art. 62 ust. 2 pkt 2 lit b). Wymagane jest natomiast zapewnienie przez właściciela lub zarządcę zapewnienie przeprowadzenia przez uprawnioną osobę kontroli okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, jego estetyki i otoczenia.

Jednocześnie, zgodnie z art. 61 pkt 2 ustawy Prawo budowlane właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływających na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Dlatego też konieczne jest regularne przeprowadzanie oględzin obiektów małej architektury i zapewnienie ich bezpiecznego użytkowania, poprzez dokonanie stosownych napraw.

Norma PN-EN 1176-7 zawiera zalecenie przeprowadzania trzech rodzajów kontroli placów zabaw. Są to: 1- regularna, rutynowa kontrola poprzez oględziny placu, 2 - kontrola funkcjonalna, co 1-3 miesiące, sprawdzająca zużycie sprzętu i 3 - coroczna kontrola podstawowa. Z całą pewnością stosowanie się zarządcy do zaleceń wynikających z norm spowoduje, że place zabaw dla dzieci staną się miejscami, gdzie mogą one przebywać i bawić się w bezpieczny sposób.

Opracowała: Anna Zakrzyńska

 
 
 
 
 
 
 
Ten urząd uczestniczy w projekcie "Procedury bez barier”
realizowanym przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów
procedury bez barier
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego
(Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój, Oś Priorytetowa II. Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.16. Usprawnienie procesu stanowienia prawa).